شيخ علاء الدوله سمنانى شيخ ابو المكارم ركن الدين علاء الدوله احمد بن محمد بن احمد بيابانكى سمنانى يكى از بزرگان مشايخ صوفيه و از شاعران و نويسندگان اواخر قرن هفتم و اوايل قرن هشتم هجرى است . عزت نفس و نيروى ذاتى و بىنيازى و وارستگى و بىاعتنائى به ماديات ، اين عارف و شاعر شهير سمنانى را از كليه همگنان و پيشوايان فكرى عصر خود ممتاز كرده و به نحو چشم‌گيرى برترى داده است . وى در ماه ذى حجه سال 659 هجرى قمرى در قريه بيابانك سمنان كه در دوازده كيلومترى جنوب غربى شهر سمنان واقع است متولد شد . خاندان شيخ علاء الدوله سمنانى از خاندانهاى كهن و جليل و ثروتمند بودند و خانواده ( ملك ) خوانده مىشدند . به همين سبب است كه بعضى از صاحبان ترجمه‌ها مانند جامى او را : « در اصل از ملوك سمنان » دانسته است . پدر شيخ علاء الدوله ، محمد ملقب به ملك شرف الدين در دستگاه سلطنت ازغون خان و غازان خان پادشاهان ايلخانى داراى مقام و منزلت و اعتبار و عزت بود . ملك شرف الدين محمد بنا به تصريح فصيح احمد خوافى « 1 » در سال 687 هجرى به امر ارغون خان به ( ملكى بغداد ) انتخاب شد .

--> ( 1 ) . مجمل فصيحى خوافى به تصحيح محمود فرخ خراسانى جلد سوم در ذيل حوادث سال 687 هجرى .